Shqiptarja që e mb yti burrin me sëp atë: Krejt çka ndieja ishte… – Ja pse e bëra!!


“Nuk e kam imagjinuar kurrë se do të përje/toja diçka të tillë…Sikur ta kishte bërë ndonjë njeri i huaj ndoshta do të mund ta pranoja disi. Por ta bëjë njeriu me të cilin unë lidha jetën, i bëra dy fëmijë, sakr/ifikova aq shumë që t’i ndihmoja edhe kur familja e tij hoqën dorë prej tij… Krejt çka ndieja ishte urr/ejtja”, thotë Suzana Zogiani Sekiraqa.

Suzana Zogiani-Sekiraqa, më 21 shtator 2018, në qytetin Dole të Francës, u ka dhënë fund dhu/nës dhe keqt/rajtimit nga bashkëshorti Artan Sekiraqa, duke e go/ditur atë 11 herë me sëp/atë në qa/fë. Ajo thotë se vr/asjen e ka kryer në gje/ndje të tro/nditjes së the/llë, pasi që e kishte parë të ndj/erin teksa abu/zonte me djalin e tyre. Zogiani-Sekiraqa e konsideron të padrejtë dën/imin prej 25 vjetësh bur/gim. Thotë se tr/upi gjy/kues nuk i ka marrë parasysh fare dësh/minë e saj dhe të djalit për abu/zimin.

Duke e tërh/equr zvarrë për flokësh e uli në karrige pranë tavolinës së kuzhinës. Suzana shpë/rtheu në ak/uza, sha/rje, br/itma. Artani filloi ta go/diste me gr/ushte nga mbërrinte, ashtu siç kishte bërë me vite. Kur shfreu mirë mbi të filloi t’i përgjërohej që ta falte. I kërkonte ta shtrëngonte shumë. Nga frika Suzana ia hodhi duart rreth qafës dhe i tha se ia kishte falur. Por ta shtrëngonte nuk mundte dot.

“Si mund ta shtrë/ngoja njeriun që më përballi me ndjenjën më të keqe në botë. Nuk e kam imagjinuar kurrë se do të përj/etoja diçka të tillë…Sikur ta kishte bërë ndonjë njeri i huaj ndoshta do të mund ta pranoja disi. Por ta bëjë njeriu me të cilin unë lidha jetën, i bëra dy fëmijë, sakrifikova aq shumë që t’i ndihmoja edhe kur familja e tij hoqën dorë prej tij…Krejt çka ndieja ishte urr/ejtja”, rrëfente Suzana në një ditë tetori, ndërsa lotët i rridhnin faqeve pa ndalur.

Lotët nuk iu ndalën as atë natë të 20 shtatorit 2018. E qullosi me lot jastëkun derisa e zuri gjumi që nuk i zgjati më shumë se dy orë, e shtrirë afër të shoqit. E zgjoi kërcëllima e derës së dhomës dhe si në hije pa Artanin teksa i afrohej me sëp/atë në dorë. “A je normal?!!!”, bërtiti. E go/diti me shq/elm në org/anet gje/nitale dhe ai u përkul nga dhi/mbjet. Arriti t’ia merrte sëp/atën dhe e go/diti në duar, duke ia shkaktuar nga një pre/rje në të dyja du/art. Artani u ngrit dhe filloi kac/afytja. “Sytë i kishte të sku/qur gj/ak. Provova të la/rgohem, sepse e pashë se nuk do të më shqitej. Isha e fri/kësuar për jetën time. E di se e kam go/ditur edhe një herë në zv/erk dhe ai është rrë/zuar në dysheme. Tjerat nuk më kujtohen, nuk isha më vetvetja, isha e mpirë”, thotë Suzana.

11 god/itje me sëpatë: Banorët e ndërtesës 39A në “Grande Rue”, në qytetin Dole në lindje të Francës, ku banoi për tre muaj familja Sekiraqa, ishin tr/onditur nga tra/gjedia. Por edhe nuk ishin befasuar, sepse Artani ishte arr/ogant edhe me fqinjët. “Zotëria që banonte atje lart është fjalosur me të gjithë fqinjët dhe ju ka kërcënuar fqinjëve se ‘nëse nuk jeni të kënaqur me mua ua kë/pus kokën’”, i ka deklaruar televizionit “France3” një fqinje e moshuar franceze, duke e afruar shup/lakën e dorës tek fy/ti sikur kur e pr/et me th/ikë.